بذار راجع به خدا بهت یکم اطلاعات بدم.
اون به انسان ها غریزه رو میده…
این هدیه فوق‌العاده رو میده و بعد چیکار می‌کنه؟
اون قوانینش رو بر خلاف غرایز تنظیم می‌کنه.
«نگاه کن ولی دست نزن»
«دست بزن ولی مزه مزه نکن»
«مزه مزه بکن ولی قورت نده»
و هر لحظه که یه قدم جلوتر بذاری می‌دونی اون چی کار می‌کنه؟
می‌شینه اون بالا و از تهِ دل بهت می‌خنده!
اون یه موجودِ خبیثه!
اون یه سادیسته!
اون یه مالکِ غایبه!
چنین چیزی رو باید پرستش کرد؟ هرگز!
من از بدو خلقت روی زمین بودم.
احساسات و هیجاناتی رو که انسان دوست داشته پرورش دادم!
همیشه به تمایلات انسان اهمیت دادم و هیچوقت اونو قضاوت نکردم!
چرا؟ چون با تمام عیب‌ها و نقص‌هاش هیچ‌وقت اونو طرد نکردم!
من طرفدارِ انسانم!
من یه انسان گرا هستم… شاید آخرین انسان گرای واقعی…

دیالوگ آلپاچینو در نقش شیطان

وکیل مدافع شیطان ۱۹۷۷

مسئولیتش با نویسنده فیلمنامه است نه جوزف